Ikuskizuna:<\/span> Aur\u00e9lien Bory \/ Shantala Shivalingappa<\/span><\/p>\n Shantalari galdetu nion ea ash esperimentatu nahi zuen… Zerbait hilko zen hemen eta zerbait berpiztuko zen. Aur\u00e9lien Bory<\/span><\/i><\/p>\n Ash ez da errekuntza perfektu baten hondakin solidoa bakarrik: hemen, prozesu bat da. Ezerezetik hasten den heriotza eta jaiotza ziklo baten parte da, edozein formaren hasiera antzerkian eta, desagertu aurretik, modu iragankor baterantz jotzen du. Shantalaren dantzak kolam baten antza du, goizean irinez lurrean eginiko marrazki bat, haizeak egunean zehar suntsitzen duena eta hurrengo egunean berriz marrazten dena. Geometria bat txertatu da haren gorputzean milaka aldiz errepikatutako Kuchipudiaren mugimenduen bidez. Zirkuluak, puntuak, simetriak, espiralak, fraktalak… haren dantzak munduaren egituraren irudikapena dirudi. Silabek Shantala Shivalingapparengan kateatzeko duten modua musika da berez. aSH izenburuari dagokionez, haren izenaren hasierako eta amaierako inizialekin sortua da; espazio osoak erritmo bat du; espazioak bere burua adierazten du bibrazio gisa lehenik, eta, ondoren, eraldatu eta infinituki luzatzen da Lo\u00efc Schild perkusionistaren eskutik. Shantalaren dantza Indiatik Europara egindako bidaiatik sortzen da, Kuchipuditik Pina Bausch-engana, Shivatik Dionisorengana, antzerkiko jainkoarengana, zeinak, batzuen ustez, jainko beretik jaio baitira. Shantalak etengabe bidaiatzen du sorterriaren (Madras) eta bizi den lekuaren artean (Paris). Haren dantza betiereko pendulu bat da, gure topaketaren oso antzekoa: mistika indiarraren eta fisika kuantikoaren artean nonbait.<\/span><\/p>\n <\/p>\n